Kannie Waar Zijn: Antwoord van de minister

Eerder berichtte ik over een brief die ik naar mevrouw Schippers heb gestuurd, onze minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, dat is een hele mond vol. 

Conclusie: zelf in actie komen

Lees ook: Brief aan Ministerie van Volksgezondheid en Huisartsen in staking om wetswijziging

Curieuze gebeurtenissen

Ik schreef haar naar aanleiding van een aantal curieuze gebeurtenissen betreffende ons, af en toe zieke, gezondheidszorgsysteem. Je weet vast nog wel: een huisartsenpost in een regioziekenhuis die tot 23:00 uur open is en de apotheek in datzelfde ziekenhuis die tot 22:00 uur open is.

Een oma die met haar zieke kleinkind niet in het voor haar dichtstbijzijnde ziekenhuis terecht kan, maar naar een verder weg gelegen ziekenhuis met een nog verder weg gelegen apotheek moet.

Een patiënt die met acute oogklachten via de ziekenhuizen in Woerden en Gouda naar een apotheek ergens in Utrecht gestuurd wordt en zo ‘s nachts zes uur onderweg is.

Een man in een rolstoel die zichzelf in een ziekenhuis bezeert, niet terecht kan bij de 1e hulppost maar naar zijn eigen huisarts (in een andere plaats) gestuurd wordt.

Je kent ze wel die verhalen, waarvan je denkt: Kannie Waar Zijn.

Brief naar de Minister

Ik was in eerste instantie van plan om een brief te schrijven aan Astrid Joosten van het programma
Kannie Waar Zijn. Manlief adviseerde me om eerst een brief te sturen naar minister Schippers, zij is immers eindverantwoordelijk. Ik moest haar wel de kans geven deze problemen op te lossen alvorens ik publiciteit zou zoeken.

Dat heb ik dus maar gedaan. Ik heb Minister Schippers geschreven en was uiteraard enorm benieuwd naar haar antwoord.

Ik hoopte (tegen beter weten in) dat zij mij als volgt zou antwoorden:

'Beste Mia,
Dank voor jouw uitgebreide brief, ik ben ervan geschrokken en zal alles tot in de puntjes uitzoeken. Ik zal er persoonlijk op toezien dat deze wantoestanden worden rechtgezet en niet meer zullen plaatsvinden. Ik zal ervoor zorgen dat iedereen terecht kan bij het dichtstbijzijnde ziekenhuis. En dat apotheken, 1e hulpposten en huisartsenposten in datzelfde ziekenhuis niet alleen 24/24 open zijn, maar ook dat iedereen daar terecht kan.
Groetjes Liesbeth'.

Keep dreaming

Tja, lekker naïef, keep dreaming. Toen er na 2 weken een brief van het VWS door de brievenbus rolde, wist ik niet hoe snel ik deze open moest scheuren. Kleine deceptie; het was een ontvangstbevestiging, binnen 6 weken zou ik een antwoord mogen verwachten.

Na 5,5 weken kwam er een antwoord, ik was lichtelijk teleurgesteld. Het antwoord was niet wat ik ervan gehoopt had, maar gaf wel duidelijkheid. Ik citeer:

'- mevrouw Schippers is niet bevoegd te bemiddelen tussen zorginstellingen, apotheken, zorgverzekeraars en de cliënt
– klachten kunnen ingediend worden bij de klachtencommissies van de betreffende instelling
– klachten kunnen ook ingediend worden bij het Landelijk Meldpunt Zorg: www.landelijkmeldpuntzorg.nl of bel 088-1205020
– en via de website: verspillingindezorg.nl/meldpunt-verspilling'.

Van het kastje naar een meldpunt

Conclusie: van het kastje naar de muur, van de minister naar een meldpunt. Zoals ik al zei: duidelijk dus.
Mijn energie is helaas beperkt, anders was ik wederom in de pen geklommen om al deze instanties aan te schrijven.

Daarom een oproep mijnerzijds aan jullie: mocht je zelf tegen dit soort onlogische en klantonvriendelijke gebeurtenissen aanlopen, dan weet je nu wat je te doen staat. Zelf melden bij de desbetreffende instanties.
Ik hoop oprecht dat dit gaat werken (of ben ik nu weer te naïef?).

Toch maar een brief naar Astrid sturen

Ik stuur nog wel een kopie van mijn brief aan het VWS naar Astrid Joosten. Ik hoop dat zij er wel iets mee kan.
Ik hou jullie uiteraard op de hoogte.